Gdzie znajduje się Serengeti? Lokalizacja, mapy i regiony

Większość osób zna to miejsce jeszcze zanim zarezerwuje lot. Wyobrażają sobie złociste trawy pod ogromnym niebem, lwy wygrzewające się na granitowych głazach oraz stada gnu wzniecające tumany kurzu. Mimo to, wielu ludzi ma problem z dokładnym określeniem, gdzie znajduje się Serengeti na nieoznakowanej kuli ziemskiej. Słyszy się o nim w kontekście Kenii, Mount Kilimandżaro, a czasem nawet tak, jakby było osobnym krajem. Nic bardziej mylnego.

Krótka odpowiedź jest prosta. Serengeti położone jest w północnej Tanzanii, wciśnięte w obszar Afryki Wschodniej. Rozciąga się na zachód, aż do wilgotnych brzegów Jeziora Wiktorii, a na północy sięga granicy z Kenią. Tam ziemia się nie zmienia, ale nazwa już tak – przechodzi w Masai Mara. Aby jednak zrozumieć, jak funkcjonuje ten park, trzeba przyjrzeć się jego poszczególnym częściom, ponieważ podróż na południe zupełnie różni się od tygodnia spędzonego nad rzeką Mara w dalekiej północy.

W jakim kraju znajduje się Serengeti?

Park Narodowy Serengeti leży w całości w Tanzanii. Jeśli ktoś zapyta, w którym kraju znajduje się ten park, odpowiedź jest jednoznaczna – Tanzania zarządza około 14 763 kilometrami kwadratowymi chronionego terenu. Park obejmuje trzy regiony administracyjne: Mara, Simiyu i Arusha. Granica z Kenią jest realna, strzeżona przez strażników i zaznaczona na mapach nawigacyjnych, jednak zwierzęta nie potrzebują paszportów.

To właśnie tutaj pojawia się najczęstsze zamieszanie. Ludzie pytają, czy Serengeti znajduje się w Kenii czy w Tanzanii. Sam park narodowy należy wyłącznie do Tanzanii. Jednak większy ekosystem Serengeti to rozległy obszar geograficzny o powierzchni około 30 000 kilometrów kwadratowych. Ten system wykracza poza granicę państwową, sięgając południowo-zachodniej Kenii, gdzie tworzy Rezerwat Narodowy Masai Mara. Stanowią one dwie połowy tego samego biologicznego mechanizmu.

Jeśli staniecie na północnym skraju parku, patrząc w stronę rzeki Mara, Kenia będzie tuż przed wami. Możecie zobaczyć słonie przechodzące przez niewidzialną linię graniczną, nawet nie zwracając na nią uwagi. Dla ludzi przekroczenie jej wymaga posterunków granicznych, kart żółtej febry i biurek imigracyjnych, oddalonych od błotnistych dróg buszu. Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o glebie, terenie i wielkości tego habitatu, nasz artykuł geografia i fakty o równinach Serengeti przedstawia dokładne dane geologiczne pod waszymi stopami.

Czytanie mapy Serengeti: Granice i współrzędne

Spójrzcie na mapę Afryki i znajdźcie równik. Przesuńcie palcem nieco na południe, w kierunku wschodniej strefy ryftowej. Park Narodowy Serengeti położony jest między 1°28' a 3°17' szerokości geograficznej południowej oraz 34°44' a 35°43' długości geograficznej wschodniej. Znajduje się około 335 kilometrów na północny zachód od Aruszy, która pełni rolę stolicy safari w północnej Tanzanii.

Granice parku wyznaczają zarówno naturalne bariery, jak i wytyczone linie. Od wschodu krajobraz wznosi się w kierunku wulkanicznych wyżyn Obszaru Chronionego Ngorongoro i Obszaru Kontroli Łowieckiej Loliondo. Na południu równiny rozciągają się po płaskim terenie aż do Rezerwatu Gry Maswa. Od zachodu park zwęża się w wąski przesmyk znany jako Zachodni Korytarz, kończący się zaledwie 8 kilometrów od Zatoki Speke na Jeziorze Wiktorii. Od północy sięga aż do granicy z Kenią.

Mapy Parku Narodowego Serengeti mogą być mylące ze względu na ogromną skalę. Patrząc na papierową mapę przy Bramie Naabi, można pomyśleć, że Seronera jest tuż obok. W rzeczywistości dojazd tam zajmuje dwie godziny jazdy po wyboistej, żwirowej drodze, która wytrząśnie wam wszystkie zęby z ust. Odległości tutaj mierzy się raczej w godzinach jazdy niż w kilometrach, ponieważ czarna, gliniasta gleba i błotniste koleiny rządzą wszystkim.

Cztery główne regiony Parku Narodowego Serengeti

Park jest zbyt rozległy, by traktować go jako jedno miejsce docelowe. Większość przewodników dzieli go na cztery odrębne sektory geograficzne, z własnymi warunkami pogodowymi, typami roślinności i sezonowymi skupiskami dzikiej zwierzyny. Wybór, dokąd się udać, powinien zależeć wyłącznie od tego, w jakim okresie roku przylecicie.

Południowe Serengeti to rozległe trawiaste równiny. Drzew tutaj prawie nie ma, ponieważ płytka, wulkaniczna warstwa skalna uniemożliwia korzeniom głębokie zakorzenienie. Od grudnia do marca te puste przestrzenie zamieniają się w ogromną porodówkę dla milionów gnu i zebr. Żyzna gleba odżywia matki podczas porodu, który przynosi około 8000 cieląt dziennie. Gdy deszcze ustają, trawy szybko więdną, a stada ruszają dalej.

Centralne Serengeti, którego sercem jest Dolina Rzeki Seronera, pozostaje zielone i tętniące życiem przez cały rok. To tutaj trafiają większość początkujących podróżników. Znajdują się tu stałe źródła wody, gęste zarośla i duże granitowe wychodnie skalne, zwane kopjes, na których lubią wypoczywać lamparty. Miejsce tętni białymi samochodami terenowymi, ale spotkania z drapieżnikami tutaj są niezwykle częste nawet w środku suchej pory.

Zachodni Korytarz podąża śladem rzeki Grumeti w kierunku Jeziora Wiktorii. Tutaj otwarte równiny ustępują miejsca lasom nadrzecznym, gliniastym kałużom i gęstemu akacjowemu zagajnikowi. Największe wrażenie robi od maja do czerwca, kiedy migrujące stada gromadzą się na brzegach rzeki, stając twarzą w twarz z ogromnymi krokodylami nilowymi, które czekają na tę ucztę przez miesiące. Jest gorąco, wilgotno i bardziej dziko niż w Seronera.

Północne Serengeti rozciąga się przez faliste wzgórza, skaliste grzbiety i otwarte lasy aż do granicy z Kenią. Przez pół roku jest spokojne i puste. Od lipca do października zmienia się w scenę chaosu, gdy stada przeprawiają się przez rzekę Mara. Nasz przewodnik po safari Wielkiej Migracji w Serengeti szczegółowo opisuje dokładne terminy przepraw przez rzekę i wzorce przemieszczania się zwierząt w poszczególnych strefach przez cały rok.

• Centralny (Seronera): Stałe drapieżniki, granitowe kopjes i doliny rzeczne z dużą gęstością samochodów safari przez cały rok.
• Południowe równiny: Płaskie, pozbawione drzew równiny słynące z sezonu porodowego gnu od późnego grudnia do marca.
• Zachodni Korytarz: Przełęcze przez rzekę Grumeti, gęste lasy i bagniste gleby gliniaste najlepiej odwiedzać od maja do lipca.
• Północne Serengeti: Dramatyczne przeprawy przez rzekę Mara, kopjes i zielone wzgórza ciągnące się aż do granicy z Kenią od lipca do października.

Jak dotrzeć do Parku Narodowego Serengeti

Dostanie się do parku sprowadza się do dwóch opcji: albo długiej podróży lądowej, albo przelotu małym samolotem. Obie mają swoje zalety, a wielu podróżników łączy je, by oszczędzić kręgosłup podczas powrotnej podróży.

Jazda z Aruszy zajmuje około 7–8 godzin bez postojów, choć prawie nikt nie pokonuje tej trasy bez przerwy. Zwykle wyruszacie z Aruszy, przejeżdżacie przez miasto Karatu, przekraczacie krawędź Krateru Ngorongoro i zjeżdżacie przez Bramę Naabi na południowe trawiaste równiny. Droga od Bramy Ngorongoro do Seronery jest znana z tego, że jest nieutwardzona, zakurzona, wyboista i wstrząśnie każdym luźnym śrubą w waszym samochodzie safari.

Przelot oszczędza mnóstwo czasu. Małe regionalne linie lotnicze obsługują jednosilnikowe samoloty Cessna Caravan z lotniska Arusza (ARK) lub Międzynarodowego Portu Lotniczego Kilimandżaro (JRO). Loty trwają około 50–90 minut, w zależności od tego, na który pas startowy lądujecie. Wysiadacie z samolotu prosto na trawę, spotykacie przewodnika i zaczynacie obserwację dzikiej zwierzyny, zanim jeszcze zameldujecie się w obozie.

W Serengeti nie ma jednego głównego lotniska. Zamiast tego park dysponuje siedmioma różnymi pasami startowymi z piasku lub żwiru, rozrzuconymi po całym terenie, co pozwala wylądować tuż obok miejsc, gdzie w danym momencie znajdują się stada dzikich zwierząt.

• Pas startowy Seronera (SEU): Najbardziej ruchliwy węzeł w parku, położony centralnie, z paliwem, wsparciem mechanicznym i codziennymi połączeniami z Aruszą i Zanzibarem.
• Pas startowy Kogatende: Główny pas dla sektora północnego i przepraw przez rzekę Mara, najbardziej oblegany od lipca do października.
• Pas startowy Ndutu: Technicznie położony wewnątrz granic Obszaru Chronionego Ngorongoro, obsługujący południowe równiny porodowe od grudnia do marca.
• Pasy startowe Grumeti i Sasakwa: Obsługujące prywatne rezerwaty i luksusowe obozy ukryte w Zachodnim Korytarzu.
• Pas startowy Lobo: Ukryty w północno-wschodnim Serengeti, cichy pas obsługujący odległe, dzikie obozy z dala od tłumów przy rzece.

Porównanie regionów Serengeti

Aby wybrać bazę, musicie rozważyć dostępność, krajobraz i czas podróży. Przejechanie dwóch dni między regionami pozostawi was wyczerpanych na wyboistych drogach, dlatego lepiej zatrzymać się w miejscu odpowiadającym aktualnej porze roku.

Zwykle polecam podzielić tydzień między Seronerę a jeden sezonowy region. Jeśli odwiedzicie park w sierpniu, spędźcie dwie noce w centrum, tropiąc lamparty, a następnie polećcie do Kogatende na trzy noce, by obserwować przeprawy przez rzekę Mara. Technicznie rzecz biorąc, możliwe jest przejechanie całej trasy z Aruszy do Kogatende w ciągu jednego dnia, ale zajmie to prawie 11 brutalnych godzin jazdy po żwirowych drogach. Wasze plecy będą was nienawidzić za to.

Noclegi odzwierciedlają to regionalne zróżnicowanie. Obóz na południu i północy to często półstałe namioty, które zwijają się i pakują na ciężarówki, gdy stada odchodzą. W centralnej Seronera znajdziecie solidne kamienne domki zbudowane na fundamentach, które stoją od czterdziestu lat.

Najczęściej zadawane pytania o lokalizację Serengeti

Moje zdanie

Ludzie spędzają godziny, stresując się mapami, zaznaczając punkty GPS i martwiąc, czy wybrali dokładnie odpowiedni obóz. Nie komplikujcie tego. Wystarczy, że polecicie lub pojedziecie samochodem do strefy, gdzie w danym okresie roku znajdują się stada zwierząt – a to miejsce spełni każde oczekiwanie. Północna Tanzania zdołała tu zachować coś pierwotnego i surowego. Po prostu spakujcie miękkie torby, weźcie ze sobą krople do oczu na drobny, czerwony pył i pozwólcie, by ogrom tego miejsca was pochłonął.

Czytaj więcej o serengeti safari tours.